Młody inżynier roku SAE dziękuje za zdobyte wyróżnienie

Mike Kotzalas, lider grupy technicznej ds. Inżynierii stosowanej i projektowej, już w wieku 34 lat cieszy się reputacją jednego z najlepszych ekspertów w zakresie technologii i sprawności łożysk. Elokwentny Kotzalas opowiada przede wszystkim o swojej rodzinie, swoich nauczycielach i kolegach, bez udziału których nie powstałby szczęśliwy zbieg wydarzeń, dzięki któremu osiągnął więcej, niż kiedykolwiek marzył.

Mike Kotzalas spędził dzieciństwo w Pittsburghu, wychowując się na futbolu amerykańskim, dobrym jedzeniu i silnych tradycjach rodzinnych – w tym inżynierii. Zarówno dziadek, jak i ojciec Mike'a, który przybył do Stanów Zjednoczonych z Grecji, byli z zawodu inżynierami. Gdy Mike był dzieckiem, jego ojciec Nick pracował nad tajnymi rządowymi projektami w laboratorium jądrowym Westinghouse. Ponieważ ojciec Mike'a nie mógł rozmawiać o pracy, zamiast tego przynosił z niej kopie magazynów branżowych „Design News” i „Machine News” do poczytania dla dzieci. „Czytałem je jako dziecko,” wspomina Kotzalas, gdy mówi o wczesnym zainteresowaniu mechaniką. „To było czymś naturalnym; nie pamiętam, abym rozpatrywał to w kontekście podejmowania wyboru.”

Margaret Kotzalas, siostra Mike’a, również podążyła w ślady swojego ojca i dziadka. Mike z dumą opowiada o jej osiągnięciach; po skończeniu studiów magisterskich została inżynierem jądrowym i pracuje teraz w Komisji Nadzoru Jądrowego w Waszyngtonie.

W codziennej pracy Mike wykorzystuje złożone obliczenia dynamicznych obciążeń, dzięki którym może przewidzieć poziom zużycia łożysk w zastosowaniach o silnym obciążeniu, takich, jak podwozie samolotu. Jednak przy podejmowaniu ważnych decyzji wpływających na jego karierę i życie rodzinne, młody inżynier słuchał po prostu głosu serca.

Mike spotkał Laurie Nickerson, przyszłą żonę, w lato poprzedzające jego ostatni semestr na studiach licencjackich na Uniwersytecie Penn State. Ich związek wpłynął na dalszą edukację Mike'a, który nie planował kontynuować studiów, lecz został zmotywowany niechęcią do rozstania się z nowo znalezioną miłością. „Laurie miała jeszcze dwa lata studiów przed sobą, więc pomyślałem, że powinienem znaleźć jakiś powód do pozostania tutaj – i tak zdobyłem tytuł magistra”, mówi Mike.

W ten sposób Laurie ukończyła kierunek Edukacja przedszkolna i podstawowa, a Mike uzyskał tytuł magistra inżynierii mechanicznej. Szukając funduszy na dalsze projekty, Mike zaczął uczyć na uniwersytecie. Po roku poznał Teda Harrisa, profesora specjalizującego się w łożyskach. Wprawdzie łożyska nie były wymarzonym wyborem Mike’a, gdyż inżynier był wtedy zainteresowany tłumieniem hałasu i wibracji, lecz był to jeden z niewielu projektów badawczych, który otrzymał fundusze.

Mike mówi, że w tamtym czasie nie znał się zbyt dobrze na łożyskach, ale postanowił wykorzystać okazję. Po roku współpracy, Ted Harris przedstawił mu następną ofertę: dalsze dwa lata nauki oraz stypendium i wsparcie, dzięki którym Mike będzie mógł napisać w tym czasie doktorat. Mike miał pewne wątpliwości, gdyż wraz z Laurie mieli niedługo kończyć studia i rozpocząć małżeńskie życie jako dobrze zarabiający specjaliści.

Jego żona, gdy usłyszała nowinę, była innego zdania. „Oszalałeś? Nie możesz przegapić takiej okazji” - mówiła. W ten sposób Mike zdobył doktorat z technologii łożysk.

Profesor, który przeprowadził go przez program doktorancki, przedstawił Mike’a członkom Amerykańskiego Stowarzyszenia Producentów Łożysk, a także polecił go firmie Timken, która przyjęła go na staż. Następnego roku – w 1999 r. – Mike dołączył do Timken na stanowisku inżyniera ds. rozwoju produktów.

Pierwsze zadanie, nad którym Mike pracował w firmie Timken, było jednocześnie nowym wyzwaniem technicznym. Polegało na integrowaniu danych technicznych projektów produktów z danymi rumuńskiego zakładu zakupionego niedawno przez Timken. Mike szybko nauczył się poruszać w świecie kulturowych i językowych różnic, po czym we współpracy z zespołem rumuńskich inżynierów zaprojektował i uruchomił produkcję nowej gamy łożysk walcowych i baryłkowych o dużych średnicach, odpowiadających wymaganiom jakościowym firmy Timken. Rumuński zakład do tej pory produkuje doskonałe łożyska i eksportuje je na cały świat.

Ted Harris śledził postępy Mike’a w Timken, po czym wkrótce postawił młodego inżyniera przed następnym wyzwaniem. Po 30 latach pracy w branży i 10 latach nauczania, Ted odchodził na emeryturę i poprosił Mike'a o współpracę w aktualizowaniu nowej edycji jego książki, uznawanej na świecie za „biblię” łożysk, zatytułowanej – Rolling Bearing Analysis (Analiza łożysk tocznych) (CRC Press, Nowy Jork). Ted chciał zapewnić, by jego następca utrzymywał i rozbudowywał ten materiał długo po śmierci jego oryginalnego autora. „Podejście Mike’a do jego zawodu i życia przypomina mi moje młodsze lata,” mówi Ted. Przypadły mu także do gustu determinacja i motywacja Mike’a, które czyniły go idealnym kandydatem do kontynuowania samodzielnej pracy nad książką.

Sam Mike miał pełne ręce roboty, dzięki coraz większej odpowiedzialności w pracy oraz dwóm przedszkolakom w domu. Mimo to, z dumą przyjął powierzoną mu odpowiedzialność i zaczął pracować nad książką w czasie wolnym, wieczorami i w weekendy. Mike musiał zebrać i przeanalizować ogromne ilości nowych danych, zasięgać porad ekspertów z całego świata, a następnie przepisać istniejące rozdziały tak, aby uwzględnić dane techniczne nowych rozwiązań technologicznych, które powstały od momentu wydania poprzedniej edycji. W wyniku tej pracy jedna książka rozrosła się w dwa tomy. Pierwszy z nich, zatytułowany Essential Concepts of Bearing Technology (Podstawowe koncepcje w technologii łożysk) obejmuje podstawowe informacje, natomiast wolumen Advanced Concepts of Bearing Technology (Zaawansowane koncepcje w technologii łożysk) traktuje o bardziej złożonych problemach, przydatnych dla inżynierów łożysk pracujących nad analizą ich sprawności w ekstremalnych warunkach dynamicznych.

Jak na przemysłowe książki referencyjne, wspomniane tytuły cieszą się duża popularnością. Obecnie sprzedano ponad 10000 kopii, które trafiły do inżynierów z branży lotniczej, mechaniki terenowej i samochodowej. Inżynierowie mechanicy często używają tej książki jako materiału odniesienia, a także jako podręcznika na wielu kursach i zajęciach na studiach.

Dzięki swoim badaniom i wkładzie w dziedzinę trybologii, czyli nauki o tarciu, smarowaniu i zużyciu powierzchni oddziałujących na siebie w ruchu, Mike stał się swojego rodzaju celebrytą. Jest często proszony o uczestnictwo w wykładach, przemowy na konferencjach, udział w badaniach i publikację raportów na temat jego prac. Oprócz uczestniczenia w grach T-ball i przedstawieniach szkolnych swoich dzieci, Mike często spędza wolny czas na rozwiązywaniu interesujących problemów technicznych, takich, jak tworzenie precyzyjnych modeli zużycia łożysk w turbinach wiatrowych. Dzięki temu Mike jest wciąż na bieżąco w swojej specjalizacji, a jego spostrzeżenia umożliwiają poprawienie sprawności, wydajności i bezpieczeństwa pracy praktycznie każdego ruchomego mechanizmu - od samolotów i pociągów po maszyny i wiatraki.

”Jeżeli miałbym opowiedzieć, co robię, gdy nie pracuję cóż, oprócz przebywania z rodziną po prostu ‘pracuję dalej’,” mówi z uśmiechem Mike, dając do zrozumienia, że robi w życiu dokładnie to, co powinien robić.